Κι έρχεται η ώρα που καλείς κόσμο στο σπίτι σου, να το ρίξετε λιγάκι όξω βρε αδερφέ, και πρέπει να μαγειρέψεις κάνα φα'ί' να γεμίσουν τα στομάχια τους, μη σε πουν και ακαμάτρα νοικοκυρά. Έλα μου όμως που δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Εκτός, φυσικά, του ότι πρέπει να υπολογίσεις πόσα άτομα θα έρθουν, ώστε να γεμίσεις τις στοίβες σου αναλόγως, πρέπει να υπολογίσεις και τι τρώει έκαστος. Και δεν εννοώ να υπολογίσεις τη χοληστερίνη, τα τριγλυκερίδια και το ζάχαρο του καθενός, όπως κάνουν οι μανάδες μας όταν μαζευόμαστε με το σόι τις γιορτές, και θες να μη σου μείνει κανένας παππούς στον τόπο. Τουλάχιστον εκεί λες θα φτιάξω κάτι ελαφρύ και καθάρισες. Άλλωστε για την υγεία πρόκειται, δεν παίζουμε με αυτά. Αλλά τώρα σου έρχεται ο καθένας από άλλη χώρα, άλλη θρησκεία κι άλλη άποψη. Σου έρχεται ο άλλος vegeterian που δεν τρώει κρέας, ο άλλος vegan που δεν τρώει τίποτε ζωικής προέλευσης κι ο άλλος ήμι-vegeterian που δεν τρώει κρέας αν και μόνο αν δε γνωρίζει κάτω από ποιες συνθήκες έχει ανατραφεί και σφαχτεί. Και καλά λες, άντε μην κάνεις κρέας, βέβαια ούτε τυρί, ούτε αβγό για να ικανοποιήσεις τον vegan. Αλλά ο άλλος σου έρχεται κρεατοφάγος για δεν του πιάνεται το χόρτο στο στομάχι, οπότε με σαλατούλα σκέτη δεν τη βγάζεις όπως και να χει. Αλλά και δίκιο θα χει ο καλεσμένος. Επειδή δηλαδή ο άλλος επέλεξε να βοσκάει πρέπει κάθε φορά που θα μαζευόμαστε, να κάνουμε όλοι τα πρόβατα; Οπότε φιλενάδα με χορταράκι σκέτο δεν καθαρίζεις. Κάτσε και μαγείρευε.
Πας, λοιπόν, να κάνεις κρέας. Και ιδού πάλι τα κομβία της κυρίας Αλεξίας. Ο μουσουλμάνος δεν τρώει χοιρινό, ο βουδιστής δεν τρώει μοσχάρι κι ο περίεργος δεν τρώει αρνί, γιατί του βρωμάει (να πούμε την αλήθεια ένα δίκιο το χει, εδώ χάλια τα κρέατα α πα πα). Οπότε τι μένει, κοτοπουλάκι και ψαράκι. Καλά ψαράκι εδώ πάνω ούτε κατά διάνοια, μόνο κατεψυγμένο. Άρα τους σερβίρεις και συ τον πούλο. Τέλος πάντων αυτό που θέλω να πω είναι ότι ξεπατώνεσαι, σαν καλή οικοδέσποινα, να τους ικανοποιήσεις όλους και τη βγάζεις στα γενέθλιά σου στην κουζίνα (σνιφ κλαψ μπου χου). Άιντε ας φαν κι ας σκάσουν. Γεια μας!
Πας, λοιπόν, να κάνεις κρέας. Και ιδού πάλι τα κομβία της κυρίας Αλεξίας. Ο μουσουλμάνος δεν τρώει χοιρινό, ο βουδιστής δεν τρώει μοσχάρι κι ο περίεργος δεν τρώει αρνί, γιατί του βρωμάει (να πούμε την αλήθεια ένα δίκιο το χει, εδώ χάλια τα κρέατα α πα πα). Οπότε τι μένει, κοτοπουλάκι και ψαράκι. Καλά ψαράκι εδώ πάνω ούτε κατά διάνοια, μόνο κατεψυγμένο. Άρα τους σερβίρεις και συ τον πούλο. Τέλος πάντων αυτό που θέλω να πω είναι ότι ξεπατώνεσαι, σαν καλή οικοδέσποινα, να τους ικανοποιήσεις όλους και τη βγάζεις στα γενέθλιά σου στην κουζίνα (σνιφ κλαψ μπου χου). Άιντε ας φαν κι ας σκάσουν. Γεια μας!
