Τα σπαστικά

Ε δε μπορώ ρε παίδες! Είναι κάποια πράματα που στο σβέρκο μου κάθονται. Πολύ με εκνευρίζουν. Απλά χαζά πράματα που δε μπορώ να τα συνηθίσω. Με ε-νο-χλούν.

Θα αρχίσω με ένα ευρέως γνωστό. Ο καιρός. Ε που λέτε, αυτός ο ρημάδης ο καιρός, που λίγο ήλιο και ζεστούλα δε λέει να βγάλει ανοιξιάτικα, με τρελαίνει σε τούτα δω τα μέρη. Μάης μήνας κι ακόμα με το μπουφάν κυκλοφοράμε. Και να πεις ότι τα καλύτερα έρχονται, ούτε κατά διάνοια. Τώρα θα χουμε βροχές καλοκαιριάτικες. Όχι ότι ήμουν πολύ φαν του καυτού καλοκαιριού της Ελλάδας, γενικά δεν την παλεύω με την κάψα, αλλά να ζεσταθεί λίγο το κοκαλάκι μας βρε αδερφέ. Ένα αιώνιο φθινόπωρο ζούμε εδώ πέρα. Ένα σαββατοκύριακο το χρόνο ανεβαίνει πάνω από τους 30 ο υδράργυρος και λιώνουμε στα σκαλοπάτια. Πάντως και με τους 25 τη βολεύεις εδώ πέρα, δε σε χαλάει. Έχει υγρασία και κρατάει ζεστούλα. Αλλά να μας δει και λίγο ηλίου φως. Θυμάμαι ακόμα κείνο του Ιούνη τ' απόγεμα, που 'χαμε μαζευτεί στο άσχετο με τα παιδιά (και καλά για διάβασμα) και καθόμασταν με την κουβέρτα και τα τσάγια στη σειρά στον καναπέ, σαν τα παππουδάκια, και έξω να ρίχνει αστραπόβροντα. "Μα για όνομα! Είναι Ιούνης!" αναφώνησα με αγανάκτηση και ήπια μια γουλιά τσάι τζίντζερ. Γι αυτό όλοι κάνουν σαν τους παλαβούς με το που θα βγει μια αχτίδα φωτός και τρέχουν και λιάζονται στα λιβάδια. Για μια θέση στον ήλιο.

Επόμενο σπαστικό είναι τα σκουπίδια. Ναι καλά ακούσατε τα βρωμοσκούπιδα. Έχουμε 4 διαφορετικές κατηγορίες σκουπιδιών: τα γενικώς ανακυκλώσιμα (πχ. γυαλί, αλουμίνιο κλπ.), χαρτί, τα οργανικά σκουπίδια (υπολείμματα τροφών) και τα κλασικά σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται. Ωραία θα μου πείτε που το κακό. Ανακύκλωση και πάλι ανακύκλωση. Και θα συμφωνήσω μαζί σας. Ως εδώ όλα καλά. Αλλά έλα που δεν υπάρχουν δημόσιοι κάδοι ανακύκλωσης σε κάθε γωνία. Κάθε κτίριο έχει το δικό του κάδο, και πολλοί τους κλειδώνουν κιόλας μην πάει όποιος κι όποιος και πετάει τα σκουπίδια του. Άσε που άμα σε πάρουν χαμπάρι θα πληρώσεις και πρόστιμο που πέταξες σκουπίδι σε λάθος γωνία (true story). Επίσης υπάρχει συγκεκριμένο πρόγραμμα συγκομιδής έτσι ώστε να ξέρεις πότε να πετάξεις τι. Χωρίζεις τα σκουπιδάκια σου και περιμένεις πότε θα έρθει η ώρα να τα ξεφορτωθείς. Θες να φύγεις διακοπές και έχεις σκουπίδια εβδομάδας και θες να τα στείλεις; Κούνια που σε κούναγε. Που να τα πας; Δεν έχει, θα τα αφήσεις εκεί να σαπίσουν να βρωμίσει το σπίτι. Εντάξει υπερβάλλω λίγο αλλά είδα κι απόειδα η γυναίκα.Τι να μείνουν εκεί στο δρόμο μια βδομάδα μέχρι να ρθει η σειρά τους; Τσαπατσούλικα πράματα. Μια φορά που λέτε, είχα πάει να πάρω κάτι πακέτα από το ταχυδρομείο. Κι επειδή ήταν λίγο μεγάλα και δύσκολα στο κουβάλημα άρχισα να ανοίγω τα κουτιά να ξαλαφρώσω. Τι το 'θελα. Δεν υπήρχε κάδος να πετάξω τα χαρτιά κι έτσι κατέληξα να κουβαλάω κουτιά και περιεχόμενο μέχρι την πόρτα του σπιτιού μου.Τελικά έμεινε  κει όλο το χαρτομάνι μέχρι, φυσικά, να έρθει η ώρα του.

Τελευταίο και σπαστικότερο είναι τα ιντερνετικά. Ξέχνα τα torrents φίλε μου. Εδώ υπάρχει έλεγχος κι έτσι και σε πιάσουν πληρώνεις τρελά πρόστιμα και σου παίρνουν και το pc. Όχι ότι απαγορεύεται το κατέβασμα, αλλά το ανέβασμα στην ουσία. Οπότε no file sharing baby. Αλλά πες ότι την παλεύεις με το stream. Το πιο ενοχλητικό είναι το youtube που δεν παίζουν τα βιντεάκια  με τα τραγούδια, γιατί τα έχει απαγορεύσει η GEMA για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων. Όταν ήρθα οι μισές μου playlists δεν έπαιζαν. Και τώρα έκλεισε και το Grooveshark και δε μπορούμε ούτε Κασετόφωνο να ακούσουμε που έβαλε τις λίστες του στο youtube. Γκρρρρρρ!
Καταλαβαίνετε, λοιπόν το δράμα μου. Ήλιο δεν έχει να πας καμιά βόλτα, youtube δεν έχει να ακούσεις κάνα τραγουδάκι και καταλήγεις να γίνεσαι blogger της κακιάς ώρας να διαλαλείς τον πόνο σου.

Χαμένοι στη μετάφραση

Και να 'μαστε πάλι για να μιλήσουμε για το θεματάκι της επικοινωνίας. Τι γίνεται λοιπόν όταν έρχεται η ώρα και βρίσκεσαι στο ίδιο τραπέζι με άτομα που δεν έχουν κοινή γλώσσα μιλητού; Αναγκαστικά εκείνος που μιλά και τις 2 γλώσσες πρέπει να κάνει το μεταφραστή. Φυσικά υπάρχει και η γλώσσα του σώματος και η παντομίμα άμα λάχει, αλλά αυτό βολεύει μόνο σε λίγες περιπτώσεις, όπως παράδειγμα όταν σου χώνουν το φαί στη μούρη και σου λεν: "Φάε απ' αυτό." (experience talking). Στις αφηρημένες συζητήσεις, αν δεν είσαι από μόνος σου μοντέλο του Πικάσο, θες χειροπιαστές κουβέντες και ένας διερμηνέας είναι απαραίτητο αξεσουάρ. Η συζήτηση, λοιπόν, πρέπει να χωριστεί σε κομμάτια: α) δήλωση, β) μετάφραση-επεξήγηση, γ) ανταπόκριση και πάλι δ) μετάφραση-επεξήγηση. Ταυτοχρόνως, πρέπει να δίνεται συγκεκριμένος χρόνος στους ομιλητές, ώστε οι προτάσεις τους να είναι σύντομες, για να μπορεί ο διερμηνέας να κάνει τη δουλεία του χωρίς να χρειάζεται να θυμάται ολόκληρα κατεβατά. Έτσι έχουμε μια συζήτηση προεκλογικού ντιμπέιτ όπου όλες οι πλευρές λένε την άποψή τους χωρίς να επικρατεί σύγχυση. Αλλά, φίλοι μου καλοί κι αγαπημένοι μην βιάζεστε να χαρείτε από την απλότητα του πράγματος, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα απέχει πολύ από τέτοιου είδους ιδανικές καταστάσεις. Περισσότερο με τηλεοπτικό πάνελ εκπομπής μοιάζει, όπου ο καθένας πετάγεται επάνω στον άλλον με φωνές και παρατράγουδα, παρά με ντιμπέιτ. Τι κάνεις λοιπόν αγαπητέ ταλαίπωρε διερμηνέα; Πάνω απ' όλα ψυχραιμία. Τους αφήνεις όλους να πουν ό,τι έχουν και στο τέλος κάνεις μια περίληψη εφ όλης της ύλης και ξεμπέρδεψες. Αχ όμως δεν τελειώνει εδώ. Διαρκώς την κάθε λεξούλα που πετάγεται κάθε λίγο στο άσχετο πρέπει να τη μεταφράσεις, ξανά και ξανά και ξανά... Ουφ! Κανείς δε σε πληρώνει γι αυτό που να πάρει.

Υπάρχει, όμως, κι ακόμα ένα πρόβλημα. Άντε να μεταφράσεις εκφράσεις και αστεία που έχουν νόημα μόνο στη γλώσσα σου. Εδώ σε θέλω κάβουρα. Ε πως να το κάνουμε ρε παιδάκι μου είναι κάποια πράγματα που δε μπορείς να τα πεις σε άλλη γλώσσα. Και να σου ο άλλος σου πετάει το αστειάκι στα καλά του καθουμένου κι άντε να εξηγήσεις τώρα. Και κει που είναι μια σειρούλα λέξεις, εσύ επεξηγείς με μια παράγραφο κείμενο με υποσημειώσεις κι αστερίσκους. Τελειώνεις, λοιπόν, και ξεφυσάς περιμένοντας την αμοιβή σου. Και να το, σου 'ρχετε, κείνο το στραβό γελάκι, αυτό του εγκεφαλικού, που αναρωτιέσαι αν θα σου μείνει ο άλλος στον τόπο. Τελικά μένετε όλοι να γελάτε με τα χάλια σας. Δε βαριέσαι μωρέ έχει και την πλάκα του τούτο το χάος.