Bully-δες

Γράφω εκτάκτως σήμερα λόγω της πρόσφατης υπόθεσης του Βαγγέλη Γιακουμάκη και με αφορμή τον ένα χρόνο δημιουργίας του μπλογκ. Θεωρώ ότι δε θα μπορούσε να λείπει από εδώ μια αναφορά στο φαινόμενο του bullying. Θέλω να εκφράσω την αγανάκτησή μου, για ένα θέμα που απασχόλησε την κοινή γνώμη τόσο πολύ αυτές τις μέρες. Δυστυχώς, τώρα το πήραμε χαμπάρι. Γράφω, λοιπόν, για όλους τους Βαγγέληδες, για όλους όσους υπέφεραν από παρόμοια φαινόμενα. Γιατί είναι περισσότεροι από όσους νομίζεις. Είσαι και εσύ, είμαι και εγώ.

Το bullying δεν βρίσκεται μόνο στα ακραία φαινόμενα βίας, όπως αυτά της περίπτωσης του Βαγγέλη. Κρύβεται μέσα σε μικρά, εκ πρώτης όψεως αθώα, καθημερινά πράγματα. Είναι οπουδήποτε προσπαθεί ο καθένας να επιδείξει και να επιβάλει υπεροχή. Είναι παντού: στην οικογένεια, στο σχολείο, στην εργασία, στο δρόμο κλπ. Είναι συν τοις άλλοις η λεκτική και ψυχολογική βία. Είναι όταν κάθεσαι να κάνεις μια συζήτηση και ο συνομιλητής σου δε σε σέβεται, χλευάζει και υποτιμά την άποψή σου και σε μειώνει σαν άτομο. Είναι όταν ο φίλος/η σου θα σου κλείσει το τηλέφωνο στα μούτρα και δε θα το σηκώνει για μια βδομάδα. Είναι όταν το έτερον ήμισυ στη σχέση σου, ζώον σε ανεβάζει ηλίθιο/α σε κατεβάζει, και καλά χαριτολογώντας, και θα σου ρίξει κι ένα φιλάκι μετά να εκφράσει την αγάπη του/της, κι όλα καλά. Είναι όταν στη δουλειά σου είσαι ο καινούριος. Είναι όταν θα προχωρήσεις στο δρόμο και θα σε κοιτάξουν με λαγνεία και σκέψεις πονηρές, και ενδεχομένως, να σου πουν και κάτι πρόστυχο. Είναι όταν όλη η κοινωνία σε περιθωριοποιεί, επειδή είσαι φτωχός, επειδή είσαι πλούσιος, επειδή δεν έχεις καλή μόρφωση, επειδή έχεις πολύ καλή μόρφωση, επειδή δεν έχεις καλή δουλειά, επειδή έχεις υπερβολικά καλή δουλειά, επειδή είσαι καλός μαθητής, επειδή είσαι κακός μαθητής, επειδή είσαι μετανάστης, επειδή είσαι ντόπιος που πήγε μετανάστης, επειδή είσαι δεξιός, επειδή είσαι αριστερός, επειδή είσαι χριστιανός, επειδή είσαι μουσουλμάνος, επειδή είσαι γυναίκα, επειδή σου αρέσουν τα μήλα και όχι τα πορτοκάλια, επειδή, επειδή, επειδή...... Και εσύ μικρέ Βαγγέλη τα ανέχεσαι, τα υπομένεις, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή κάτι θα αλλάξει. Αλλά δεν αλλάζει κι εσύ αρχίζεις να μισείς. Είτε τους άλλους, είτε τον ίδιο σου τον εαυτό. Και έρχεται η στιγμή που είτε θα βλάψεις τον εαυτό σου, ή θα γίνεις κι εσύ ένας απ' αυτούς, βλάπτοντας άλλους. Γιατί αυτή την άμυνα έχεις.

Και επειδή είναι πολύ εύκολο κανείς να νιώθει εμπάθεια για όλους αυτούς τους καταπιεστές και βασανιστές, για όλους αυτούς που δημιουργούν μια κοινωνία μίσους και διακρίσεων, αναρωτιέμαι. Εσύ. Ναι, σε εσένα μιλάω. Εσύ, που ενδεχομένως, διαβάζεις αυτές τις γραμμές. Εσύ που τόσο εύκολα δείχνεις με το δάχτυλο και κατηγορείς. Εσύ πόσο bully-ς είσαι;