Σάββατο 5 Απριλίου 2014

Αλαλούμ

Ζώντας στο εξωτερικό αποκτάς και ωραίες εμπειρίες μαζί με όλα τα άλλα. Μια από αυτές είναι ότι έρχεσαι σε επαφή με πολλούς ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων. Ευτυχώς είχα αυτή την ευκαιρία πάμπολλες φορές καθώς βρισκόμουν σε διεθνές περιβάλλον λόγω του πανεπιστημίου και όχι μόνο.
Πολλές φορές, λοιπόν, τυχαίνει σε τέτοιου είδους μαζώξεις, να υπάρχουν 2 ή και άνω άτομα της ίδιας εθνικότητας, μεταξύ όλου του αχταρμά. Κι ενώ η κοινή διάλεκτος είναι η Αγγλική ξαφνικά αρχίζουν να μιλάν οι ομοεθνείς στη γλώσσα τους. Κι εκεί που όλα ήταν ωραία και καλά και έκανες το καλαμπούρι σου, ξαφνικά επικρατεί μούγκα και καταλήγουν όλοι να κοιτάν σαν το χάνο ένα διάλογο που δεν καταλαβαίνουν. Και εντάξει καθώς έχεις πολλούς τριγύρω που δε σκαμπάζουν, αυτό συνήθως διαρκεί λίγο. Βέβαια υπάρχουν και περιπτώσεις που θα χωριστούν όλοι σε πηγαδάκια, όπου είτε οι υπόλοιποι ομοεθνείς θα μιλάν κι αυτοί στη μητρική τους γλώσσα, είτε θα το ρίξουν στο Αγγλικό οι μεικτοί. Όταν όμως τυχαίνει να βρίσκεσαι μονάχος σε ένα παρεάκι με άτομα από την ίδια χώρα και πιάνουν ψιλή κουβεντούλα είναι λίγο άβολη η κατάσταση.
Γενικά το καταλαβαίνω ότι αλλιώς εκφράζεται κανείς στη γλώσσα του. Ίσως μερικές φορές κι εγώ το κάνω με τους υπόλοιπους Έλληνες, αν και προσπαθώ να το αποφεύγω καθότι δεν το θεωρώ ευγενικό. Εξαιτίας όλων αυτών προκύπτουν μερικά προβληματάκια. Δε θέλεις να αναγκάσεις τον άλλο να σου μιλήσει στα Αγγλικά όταν βρίσκεσαι μόνος στο τσούρμο και από την άλλη δεν μπορείς να συμμετέχεις στη συζήτηση όταν γίνεται σε μια γλώσσα που δεν κατέχεις. Οπότε έρχεσαι σε αμηχανία και στις 2 περιπτώσεις για διαφορετικούς λόγους (ή τουλάχιστον εγώ έτσι παθαίνω). Ειδικά δε όταν τυχαίνει να είμαι μόνο με Γερμανούς η λα καταστασιόν μου τρες απελπιστίκ, καθώς καταλαβαίνω Γερμανικά αλλά δεν τα μιλώ καλά, και πρέπει και να προσέχω διπλά για να πιάσω τι λένε (πονοκέφαλος). Έτσι αυτοί (οι γάιδαροι) μιλάν Γερμανικά, εφόσον καταλαβαίνω, κι εγώ πρέπει να πω στο σύμπαν να σωπάσει μη χάσω καμιά ατάκα και νομίζω ότι μιλάνε για πυρηνική φυσική αλλά τελικά πρόκειται για γαλακτοκομικά (βλ. Quark), οπότε τσαντίζομαι. (Μα τι αγενείς άνθρωποι!) Κι όταν μου μιλάν Αγγλικά νιώθω ότι τους αναγκάζω με το ζόρι λόγω της παρουσίας μου και αισθάνομαι εντελώς άβολα. Τράτζικ! Και τελικά ο καθένας απομονώνεται και κάνει παρέα με το σινάφι του ή το ιντερνέτ.
Αλλά για να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη όταν υπάρχει ξένος στην παρέα, το common είναι η Αγγλική. Τέλος! Άμα θες να μιλάς στη γλώσσα σου τουλάχιστον πες ένα "με το μπαρδόν". Δε θα σας μάθω και τρόπους. Αν και όταν έχεις επισκέπτες ξεκάρφωτους στην παρέα που δεν είναι συνηθισμένοι στο Αγγλικό πάλι υπάρχει πρόβλημα. Όρε θέματα. Με το συγκεκριμένο θεματάκι θα επανέλθω από άλλη σκοπιά. Για την ώρα χαιρετίζω. Τσους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου